Mocht iemand nog enige twijfel hebben over het vermogen tot 'overengineering' van Duitse ontwerpers, neem dan een blik in de onderbuik van een Fleischmann kruiswissel:
Dit kunstwerkje bestaan uit een drietal grijze schuifjes, een daarop dwarsgeplaatste zwarte beugel die er onderdoor gaat en aan de uiteinden 2 metalen veerstrips laat bewegen, en een gecompliceerde hendel die uiteindelijk verbonden wordt met de uit de wissel stekende pen die voor de bediening zorgt. En ja, het is net zo gecompliceerd als het klinkt: alles gaat over en onder elkaar door, en het gebeurt allemaal in een ruimte van een paar millimeter diep. Het is ongelooflijk fragiel, een beweging aan een van de componenten en alles zit opeens los.
Het probleem
Waarom heb ik deze wissel opengemaakt? Mijn probleem was dat de wissel niet functioneerde, omdat een van de tongen los was gekomen van de onderkant, en dus niet meer goed bewoog, maar elke keer zorgde voor ontspoorde locs en wagons. Op de foto zijn rondjes te zien, dit zijn messing pennetjes die passen in gaatjes van de bovenliggende wisseltongen. Een van die pennetjes bleek dus los te zijn gegaan. Toen ik de wissel open had gemaakt, was dit probleem snel gefixed, maar nu kreeg ik ruzie met het mechanisme… Alles moet weer op de goed manier in elkaar passen, en dan pas kan de metalen plaat er weer op, die ervoor zorgt dat alles op zijn plek blijft.
Ok, dit kostte me een hele middag, maar met heel veel geduld was het te doen, maar nu kwam het echte probleem:
Er is ook nog een veertje in het spel, die zorgt dat de beweging 'flipt' van ene stabiele toestand in de andere. Dit veertje zet druk op de hele constructie, waardoor alles dus niet lang genoeg blijft zitten om het deksel er weer op te doen…
De oplossing
Ok, de puristen mogen nu even afhaken, maar dit was uiteindelijk mijn redding: ik heb alles in elkaar gezet zonder veertje, en een gat geboord van 10mm in het deksel, precies waar het veertje moest komen. Alles paste keurig onder het deksel, en ik de werkende constructie nu voorzien van het veertje zonder dat de rest van zijn plek kon komen. Hierna heb ik het gat afgedekt met een stukje karton en met tape vastgezet. De wissel werkt nu perfect!
Of toch niet?
De wissel was prima met de hand te bedienen, en sprong van de ene stabiele toestand in de andere, maar zodra ik er een Fleischmann elektro-magnetische sturing op monteerde, werkte het maar half: de ene kant op kon ik activeren, de andere kant bleef steken. Het leek of de spoel niet krachtig genoeg was…
Oh ja, dat was ook zoiets…
De wisseldecoders die ik gebruikt (MAD4 van IEK Electronic) gebruiken standaard de DCC-spanning om te schakelen, maar ze doen dat middels een enkele diode, dit betekent dat er maar een halve periode wordt gebruikt, dus ca. 50% van de volledige DCC-spanning. In de handleiding wordt aangegeven dat er ook een manier is om een aparte voedingsspanning te gebruiken, er moet dan een draadbrug worden verwijderd, en de externe voedingsspanning kan dan aan een extra pin worden aangesloten.
Nadat ik dit had aangepast, werkte de elektro-magnetische sturing veel zekerder en sterker.
Ik herinnerde me weer dat dit soort zaken altijd het meeste tijd kostten bij de modelbaan…
Geen opmerkingen:
Een reactie posten